صفت

(اُ) [ انگ. ] (ص.) حالت بوکسوری که در اثر اصابت مشت‌های حریف به زمین افتد و داور از یک تا ده می‌شمارد که او برخیزد و او نمی‌تواند.

(ص.) محروم، نامراد.

[ انگ. ] (ص.) حالت مشت زنی که در اثر ضربات حریف به زمین افتد ولی تا شمردن ده ثانیه برخاسته و به مبارزه ادامه می‌دهد. مق ناک اوت.

(کِ یا کَ) (ص.)
۱- فرومایه، پست.
۲- ناجوانمرد.

(فَ) (ص.)
۱- بیهوده، بی نتیجه.
۲- بدعاقبت.

(فَ) (ص.) یاغی، سرکش.

(بِ) [ فا – ع. ] (ص.)
۱- اندک، حقیر.
۲- آن که قابلیت و استعداد ندارد.

(طِ ق) [ ع. ناطقه ] (ص.) مؤنث ناطق، نیروی نطق و بیان.

(عِ) [ ع. ] (ص.)
۱- فراوان، فراوان نعمت.
۲- نرم، لطیف.

(ش) (ص.) غریب، بیگانه.