صفت

دوآتشه

(~. تَ ش) (ص.)
۱- دو بار پخته شده یا در معرض آتش قرار گرفته.
۲- کاملاً برشته.
۳- دو بار تقطیر شده: عرق دو آتشه.
۴- تند و افراطی.

    دوبلکس

    (لِ) [ ازفر. ] (ص.)
    ۱- دارای اتاق‌هایی در دو طبقه با یک پلکان داخلی.
    ۲- دارای دو واحد جداگانه در یک دستگاه که هر یک می‌تواند جداگانه به کار افتد.

      دوبرجی

      (دُ بُ) (ص مر.)
      ۱- کبوتری که در کبوترخان مقیم نماند.
      ۲- کنایه از: زن بلهوس، روسپی.

        دواتگر

        (دَ گَ) [ ع – فا. ] (ص.)
        ۱- کسی که دوات می‌سازد؛ دویت گر.
        ۲- کسی که سماور و سینی و ظروف دیگر سازد.
        ۳- کسی که اشیاء فلزی را لحیم کند.

          پیمایش به بالا