صفت

دستفروش

(~. فُ) (اِمر.) (ص فا.) فروشنده دوره گرد، آن که اجناسی را در دست گیرد و در کوچه و بازار برای فروش عرضه دارد.

    دستگذار

    (دَ گُ)
    ۱- (ص فا.) مددکار، ممد، معاون.
    ۲- (ص مف.) آن چه بر دست جای گیرد.
    ۳- تحفه، یادگار.

      دستگیر

      (~.)
      ۱- (ص فا.) کسی که دست دیگران را بگیرد، مددکار.
      ۲- فریادرس.
      ۳- (ص مف.) گرفتار، اسیر.
      ۴- مرشد، مراد.

        دستگیره

        (~. رِ) (اِمر.) (ص مف.)
        ۱- آلتی که پشت در نصب کنند و برای باز کردن و بستن در، آن را به دست گیرند.
        ۲- تکه‌ای پارچه که در آشپزخانه به دست گیرند و با آن ظرف غذا را از روی اجاق برمی دارند.

          دست گزین

          (~. گُ)
          ۱- (ص مف.) آن چه که با دست آن را انتخاب کرده باشند؛ دست چین. منتخب، برگزیده.
          ۲- (ص فا.) آن که پیوسته خواهد در مسند و صدر مجلس نشیند.
          ۳- اسب جنیبت، اسب کوتل.

            پیمایش به بالا