صفت

(~. پَ) (ص فا.) کسی که دروغ گوید.

(ی) (~.) (ص فا.) کاذب، دروغ – گوینده.

(دَ رَّ دَ یا دِ) (ص فا.) وحشی، پاره کننده.

(دَ) (ص مر.) نک اندروا.

(دَ دِ) (ص مف.) ناتوان، فرومانده. ج. درماندگان.

(~. گُ) [ یو – فا. ] (ص فا.) صراف.

(دَ) (ص. اِ.) درویش، نیازمند، محتاج، تهیدست.