صفت

(دُ یا دَ رَ) (ص فا.) درخشان.

(دَ) (ص. اِ.) درویش، نیازمند، محتاج، تهیدست.

(~.)(ص مر.) تندخوی، بدخلق.

(دَ. خا دِ) (ص مف.) تحصیل کرده، باسواد، با شعور و فهمیده.

(~.) (ص فا.)
۱- آن که کارهایش به راستی و درستی انجام گیرد، درست کردار.
۲- امین، معتمد.

(دَ) (ص مف.) = دردآلوده: دردناک، دردمند.

(دَ. خُ) (ص مر.) نک درخور.