دانا
[ په. ] (ص فا.) عالم، دانشمند. ج. دانایان.
(بُ) (ص مف.) برشی به شکل هفت “۷” و هشت “۸” که جهت زیبایی در لبه بعضی از لباسهای زنانه و یا پرده داده میشود.
[ په. ] (ص.)
۱- بسیار گرم، سوزان.
۲- (مجازاً) پررونق.
۳- هیجان انگیز. ؛~ دل کسی را تازه کردن باعث یادآوری و تجدید غمی شدن که او در گذشته تحمل کردهاست. ؛ ~ چیزی را به دل کسی گذاشتن کسی را از داشتن چیز دلخواهش محروم کردن. ؛~ پیشانی نشانی که به سبب سجده کردن بسیار در پیشانی میافتد.