ص فا خوش نشین (~. نِ) (ص فا.) ۱- آن که در هر جا خوشش آید بنشیند و اقامت گزیند. ۲- در اصطلاح کشاورزی آن عده از اهالی ده که نه مالک به حساب آیند و نه زارع. ۳- به مستأجر نیز اصطلاحاً خوش نشین میگویند.
صفت مرکب خوش حال (~.) [ فا – ع. ] (ص مر.) ۱- شاد، شادمان، بشاش.۲ – کامران، کامروا. ۳- نیکبخت، سعادتمند.