صفت

(~. خُ) (ص مر.) کسی که خوب غذا بخورد، خوشخوار.

(~.) (ص مر.)
۱- خوش خلق، نیک نهاد.
۲- در اصطلاح پزشکی: بی خطر.

(~. رِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.

(~. مَ زِ) (ص مر.) آن چه که دارای طعم و مزه نیک باشد.

(~.)
۱- (اِ.) ریشه خوردن، خوراک.
۲- خوردنی.
۳- (ص فا.) در ترکیب به معنی خورنده آید: باده خور، میراث خور.

(خُ دِ) (ص مف.) چیزی که از گلو فرو رفته و بلعیده شده.

(~.) (ص فا.)
۱- بردبار، شکیبا.
۲- کسی که خود را از انجام عمل ناپسند نگه می‌دارد.

(~. رُ)
۱- (اِ.) اتومبیل.
۲- (ص فا.) آنچه که به خودی خود راه بیفتد.

(~. رُ) (ص فا.)
۱- گیاهی که به خودی خود روییده شود.
۲- کسی که تعلیم و تربیتی ندیده.