صفت

[ فا – ع. ] (ص.) آن که راضی نیست، ناخشنود. مق راضی.

(ص.)
۱- فقیر، بی چیز.
۲- بی شرم، بی حیا.

(ص.) جاهل، ابله.

(د) [ ع. ] (ص.) کمیاب، نایاب.

(دُ رُ) (ص.)
۱- شکسته، معیوب.
۲- متقلب، دروغگو.
۳- بیمار.

(حَ) [ فا – ع. ] (ص.)
۱- آن چه که در آن راحت وآسایش نیست.
۲- ناآرام، آشوب طلب.
۳- مضطرب، پریشان.

(ص.)
۱- بی ارزش، بی بها.
۲- ناکس، فرومایه.

(حَ) [ فا – ع. ]
۱- (اِ.) دروغ، کذب. ؛به ~ برخلاف حق و عدالت.
۲- بیداد.
۳- (ص.) باطل.
۴- ظالم.
۵- نامشروع، ناروا.

(ل) [ فا – ع. ] (ص.) آن چه که خالص نباشد، مغشوش. مق خالص.

(خِ) [ ع. ]
۱- (اِ.) کفتگی بغل شتر.
۲- گر شتر، جرب شتر.
۳- دردی که صاحبش پندارد که سوزن می‌خلانند.
۴- (ص.) کسی که سیخ بر سرین یا پهلوی ستور زند تا آن را براند.