صفت

(~. رُ) (ص فا.)
۱- گیاهی که به خودی خود روییده شود.
۲- کسی که تعلیم و تربیتی ندیده.

(~. فُ) (ص فا.) آن که خود را در معرض استفاده شهوت دیگران قرار دهد و از این طریق کسب معاش کند، فاحشه، روسپی.

(~. رَ) (ص مر.) آن که به فکر خود کار کند و به رأی دیگران اعتنا نکند.

(~. سَ) (ص مر.)
۱- مستبد.
۲- سرکش.
۳- بی باک.

(~.) (ص مر.)
۱- دستگاه و آلتی به خودی خود کار می‌کند، اتوماتیک.
۲- مداد خودنویس.

(~.) (ص مر.)
۱- خودسر، خودرای.
۲- هوی پرست.

(~. مِ) (ص مر.)
۱- خودسر.
۲- شهربان، مرزبان.

(خُ. مُ) [ ع – فا. ] (ص مر.) ناحیه یا کشوری که در برخی امور داخلی دارای استقلال می‌باشد و در برخی امور دیگر تابع دولت مرکزی.

(خا) (ص فا.)۱ – خواستار.
۲- مشتاق.
۳- مدعی.

(~. گَ)(ص فا.) شفیع، شفاعت – کننده.