صفت

خشوک

(خُ) (ص.) فرزند نامشروع، حرامزاده.

    خشکه مقدس

    (~. مُ قَُ دَ) [ فا – ع. ] (ص.) ویژگی آن که در انجام امور مذهبی به ظواهر توجه دارد نه به باطن یا در ظواهر امور دینی سخت گیر است.

      خشک سر

      (خُ سَ)(ص مر.)۱ – تندخو، سودایی.
      ۲- بیهوده گو.
      ۳- بی عقل، خشک مغز.
      ۴- سبک وزن.

        خشتمال

        (خِ) (ص فا.) آن که شغلش درست کردن خشت است، خشت زن.

          خسیس

          (خَ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- فرومایه.
          ۲- بخیل. ج. خساس، اخسه.

            خسیسه

            (خَ س) [ ع. خسیسه ] (ص.) مؤنث خسیس، ج. خسایس.

              خشته

              (خِ یا خَ تِ) (ص.) بینوا، بی چیز.

                پیمایش به بالا