صفت

(حَ فِ حِ)(ص مر.)سخن معقول و منطقی، سخن صریح و بدو ن مجامله.

(~) [ ع – فا. ] (ص مر.) سخن ناحق، سخن تحکم آمیز و ناروا.

(~. ش نُ) [ ع – فا. ] (ص مر.) معقول، سر به راه، نصیحت پذیر. مق. حرف نشنو.

(حَ. دَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) شایعه ساز، دروغ پرداز، مفتری.

(~. خا) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- کسی که مال حرام می‌خورد.
۲- رشوه خوار، رشوه گیر.
۳- مفت خور، تنبل.