(حَ جّ) [ ع. ] (ص فا.) حجامت کننده، کسی که کارش حجامت کردن و خون گرفتن است.
(حَ وَ) [ ع. حَبْوه ] ۱- (مص م.) بخشیدن، عطا کردن. ۲- (ص.) لاغری زیاد. ۳- بازداشتن.
(حِ) [ ع. ] (ص. اِ.) ۱- دانشمند. ۲- زیرک، داهیه ؛ ج. حبول.
(حَ) [ ع. ] (ص.) لازم، بایسته.
(حُ لا) [ ع. ] (ص.) آبستن.
(یِ) [ ع. حائل ] (ص.) ۱- مانع میان دو چیز. ۲- جداکننده.
(لِ) [ ع. ] (ص.) بسیار تیره.
(فِ) [ ع. ] (ص. اِ.) ۱- فرزندزاده. ۲- خدمتکار. ج. حفده.
(ضَ نِ) [ ع. حاضنه ] (ص فا.) دایه، پرستار کودک.
(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.) بارور، برومند.
