صفت

حجام

(حَ جّ) [ ع. ] (ص فا.) حجامت کننده، کسی که کارش حجامت کردن و خون گرفتن است.

    حبوه

    (حَ وَ) [ ع. حَبْوه ]
    ۱- (مص م.) بخشیدن، عطا کردن.
    ۲- (ص.) لاغری زیاد.
    ۳- بازداشتن.

      حبل

      (حِ) [ ع. ] (ص. اِ.)
      ۱- دانشمند.
      ۲- زیرک، داهیه ؛ ج. حبول.

        حتم

        (حَ) [ ع. ] (ص.) لازم، بایسته.

          حایل

          (یِ) [ ع. حائل ] (ص.)
          ۱- مانع میان دو چیز.
          ۲- جداکننده.

            حافد

            (فِ) [ ع. ] (ص. اِ.)
            ۱- فرزندزاده.
            ۲- خدمتکار. ج. حفده.

              حافه

              (فِ) [ ع. ] (ص. اِ.)
              ۱- فرزندزاده.
              ۲- خدمتکار. ج. حفده.

                حاضنه

                (ضَ نِ) [ ع. حاضنه ] (ص فا.) دایه، پرستار کودک.

                  پیمایش به بالا