صفت

حافد

(فِ) [ ع. ] (ص. اِ.)
۱- فرزندزاده.
۲- خدمتکار. ج. حفده.

    حافه

    (فِ) [ ع. ] (ص. اِ.)
    ۱- فرزندزاده.
    ۲- خدمتکار. ج. حفده.

      حاضنه

      (ضَ نِ) [ ع. حاضنه ] (ص فا.) دایه، پرستار کودک.

        حاسر

        (س ِ) [ ع. ] (ص.)
        ۱- بی زره.
        ۲- بی خود.
        ۳- برهنه.

          حادثه جو

          (~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که همواره در پی حوادث و وقایع تازه‌است، آن که از مخاطرات نترسد.

            حاد

            (دّ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- تند، برنده.
            ۲- طعم تند.
            ۳- بحرانی، خطرناک.

              پیمایش به بالا