(مِ) [ په. ] (ص.) بزرگ، سرور. ج. مهان. مق که.
(مَ گُ) (ص.) دزد، راهزن.
(مُ فَ ص) [ ع. ] (ص.) قطع شده، گسسته.
(مِ) [ ع. ] (ص.) مرد پر هزینه، مردی که نفقه خوار زیاد دارد.
(مُ فَ رِ) [ ع. ] ۱- رخنه دارنده. ۲- (ص.) دور، جدا.
(مُ عَ قِ) [ ع. ] ۱- (اِفا.) بسته شده، برقرار شده. ۲- (ص.) سفت شده، بسته شده.
(مِ) [ ع. ] (ص.) زبان آور، خوش کلام.
(مُ سَ دّ) [ ع. ] (ص.) بسته شده، گشوده ناشدنی.
(مُ شَ رِ) [ ع. ] ۱- (اِفا.) شادمان، خوشدل. ۲- (ص.) باز، گشاده.
(مَ) (ص.) ۱- فقیر، درمانده، بدبخت. ۲- خسیس.
