صفت

پیا

(ص. اِ.)
۱- مرد کامل.
۲- باارج، ارزنده.
۳- متمول، صاحب اعتبار.

    پیاده

    (دِ) (ص. اِ.)
    ۱- کسی که با پای راه می‌رود و سواره نیست.
    ۲- بخشی از ارتش که سواره نیستند.
    ۳- ضعیف، مسکین.
    ۴- یکی از مهره‌های شطرنج.
    ۵- عامی، بی سواد.

      پوینده

      (یَ دِ) (ص فا.)
      ۱- رونده.
      ۲- دونده.
      ۳- جست وجو کننده.
      ۴- چارپا، ستور.

        پی جوی

        (پَ یا پِ) (ص فا.)
        ۱- جوینده ردّ پا یا اثر چیزی.
        ۲- جست و جو کننده.

          پیمایش به بالا