صفت

پی سپر

(~. سِ پَ)۱ – (ص فا.)رونده، سالک.
۲- (ص مف.) پایمال شده، لگدکوب شده.

    پی گرد

    (~. گَ)
    ۱- (مص مر.) گشتن در پی چیزی.
    ۲- (ص.) کسی که در پی چیزی می‌گردد.

      پوینده

      (یَ دِ) (ص فا.)
      ۱- رونده.
      ۲- دونده.
      ۳- جست وجو کننده.
      ۴- چارپا، ستور.

        پی جوی

        (پَ یا پِ) (ص فا.)
        ۱- جوینده ردّ پا یا اثر چیزی.
        ۲- جست و جو کننده.

          پیمایش به بالا