صفت

پناه

(پَ) [ په. ]
۱- (اِ.) حفظ، حمایت، امان.
۲- پناهگاه، جای استوار.
۳- (ص.) حامی، نگاهدار.

    پلید

    (پَ) (ص.)
    ۱- ناپاک، نجس.
    ۲- بدکار.

      پلشت

      (پِ لِ یا پَ لَ) (ص.)
      ۱- پلید.
      ۲- آلوده، چرکین.

        پلغده

        (پَ لَ دَ) (ص.) گندیده، تخم مرغ یا میوه گندیده.

          پکنه

          (پَ نَ یا نِ) (ص.) مردم فربه کوتاه بالا، خپله.

            پیمایش به بالا