(پَ) [ په. ] (ص.) نادم، شرمگین.
(پَ) (ص.) ۱- پیر، سالخورده. ۲- خوردنی و مشروبات گوناگون.
(~.) (ص.) ۱- بی هنر. ۲- خودپسند. ۳- پله، پلههای نردبان.
(~.) (ص مف.) = پف آلود. پف – آلود: ۱- بادکرده، ورم کرده. ۲- آماسیده روی.
(~.) (ص فا.) ۱- کسی که جامه پشمینه پوشد. ۲- صوفی، زاهد.
(پُ) [ په. ] (ص مر.) پشت و پناه.
(پُ لَ) (ص.) هرزه، بیهوده، ناقص، معیوب.
(~.) (ص.) دارای موهای زیاد در صورت و بدن.
(پُ) (ص مر.) نک پشتیبان.
(~ِ نِ) (ص.) کنایه از: کسی که دارای شغل دفتری است.