صفت

پرتاب

(پُ) (ص مر.)
۱- پرپیچ و شکن.
۲- چیزی که سخت تافته شده‌است.

    پرپری

    (پِ پِ) (ص.)
    ۱- هر چیز نازک و پوسته مانند.
    ۲- کبوتر ماده‌ای که پر و دمش را قیچی بزنند و با آن کبوتران نر را به بام خانه خوانند.

      پرتاب

      (پَ) (ص.)
      ۱- انداختن، پرت کردن.
      ۲- پرش.
      ۳- پرتو.

        پرتابل

        (پُ بْ) [ فر. ] (ص.) ویژگی دستگاه یا وسیله‌ای که بتوان آن را با دست حمل کرد، دستی. (فره).

          پیمایش به بالا