صفت

(پَ گَ دِ) (ص مف.) پراگنده.

(پِ وَ) (ص فا.)
۱- تیزپر، تیزرو.
۲- پرنده.

(~. دِ) (ص مر.) آن که دلی پراکنده دارد، پریشان خاطر، بی آرام.

(پُ) (ص مر.)
۱- ورم کرده.
۲- کنایه از: مغرور، متکبر.

(پَ گَ دِ) (ص مف.)
۱- غمگین، پریشان.
۲- تلف شده.
۳- گوناگون، متفرق.
۴- شیفته، شوریده.
۵- مشهور، معروف.

(پَ دِ) (ص مف.)
۱- پریشان، پراکنده.
۲- برباد داده.
۳- بی خود گردیده.

(~. اَ کَ دِ) (ص مف.) کنایه از: عاجز، ناتوان.

(پَ رُ) (ص فا.)
۱- ضامن، کفیل.
۲- فرمانبردار.

(پَ رُ) (ص فا.)
۱- پذیرنده.
۲- معترف.