[ فا – ع. ] (ص مر.) کسی که از کارهای ناشایست ننگ نداشته باشد.
(عَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) بی مانند، بی نظیر.
(عُ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ناتوان، بی مصرف، بیکاره.
(قَ) (ص مر.) ۱- ناپایدار، بی ثبات. ۲- بی صبر، ناشکیبا.
(ص مر.) کسی که کاری ندارد.
(رِ یا رَ)(ص مر.)۱ – بی کار. ۲- بی هنر. ۳- ولگرد. ۴- بی فایده، بی مصرف.
(مَ حَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) بی ارزش، بی اعتبار.
(مَ) (ص مر.) بی حد، بی حساب.
(ص مر.) مخنُث، اَمْرَد.
(ص مر.) ۱- بی نظم و ترتیب. ۲- فقیر، درویش.
