صفت

(عَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) بی مانند، بی نظیر.

(عُ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ناتوان، بی مصرف، بیکاره.

(قَ) (ص مر.)
۱- ناپایدار، بی ثبات.
۲- بی صبر، ناشکیبا.

(ص مر.) کسی که کاری ندارد.

(رِ یا رَ)(ص مر.)۱ – بی کار.
۲- بی هنر.
۳- ولگرد.
۴- بی فایده، بی مصرف.

(رَ) (ص مر.) بی غیرت.

(رَ) (ص مر.)
۱- بدون رنگ.
۲- عالم وحدت.
۳- کنایه از: ساده و بی آلایش.

(پَ) (ص مر.) بی باک، نترس.

(ص مر.) بی مانند، بی نظیر.