صفت

بن

(بِ) [ ع. ] (ص.) ابن، پسر.

    بنام

    (بِ) (ص.)۱ – همنام.
    ۲- معروف، مشهور.

      بلوند

      [ فر. ] (ص.) رنگی است نزدیک به زرد، بور و طلایی.

        بلیغ

        (بَ) [ ع. ] (ص.)
        ۱- زبان آور.
        ۲- رسا، شیوا.

          بلند

          (بُ لَ) (ص.)
          ۱- دارای کشیدگی زیاد به سوی بالا.
          ۲- دارای فاصله زیاد از زمین.
          ۳- دراز، کشیده.
          ۴- دارای دامنه زیاد.
          ۵- دارای ارزش، یا اهمیت یا اعتبار معنوی.

            بلهانه

            (بُ نِ) [ ع – فا. ]
            ۱- (ق مر.) به طور بلاهت و بی تمیزی.
            ۲- (ص.) شبیه و مانند بله.

              پیمایش به بالا