صفت

بغیض

(بَ) [ ع. ] (ص.)دشمن داشته، دشمن – روی.

    بغات

    (بُ) [ ع. بغاه ] (ص.) جِ باغی.۱ – سرکشان، ناف رمانان.
    ۲- کسانی از پیروان اسلام که ضد معصومین قیام نمایند، مانند خوارج.

      بغا

      (بَ) (ص.)
      ۱- مخنّث، هیز.
      ۲- روسپی.

        بطریق

        (بِ) [ معر. ] (ص. اِ.)۱ – فرمانده سپاهیان رومی.
        ۲- کشیش مسیحی. ج. بطارقه.

          بطریر

          (بِ) [ ع. ] (ص.) مردم بی شرم زبان دراز منهمک در گمراهی.

            بطل

            (بَ طَ) [ ع. ] (ص.) پهلوان، دلیر، دلاور. ج. ابطال.

              بطن

              (بَ طِ) (مص ل.) (ص.)
              ۱- مرد شکم پرست.
              ۲- مالدار.
              ۳- متکبر.

                بطین

                (بِ) [ ع. ] (ص.) آن که شکمش بزرگ باشد، بزرگ شکم.

                  پیمایش به بالا