(مَ) [ ع. ] (ص.) پر، ممتلی.
(مُ یِ) [ ع. ملائم ] (ص.) سازگار، آرام.
(مَ) [ ع. ] (ص.) جِ ملعون.
(مَ لّ) [ ع. ] (ص.) کشتی بان، ناخدا. ج. ملاحان.
(مَ) (ص.) ناگفتنی، سِرُ.
(مَ یّ) [ ع. ] (ص.) ۱- منسوب به مکه. ۲- سورههایی از قرآن که در مکه نازل شده.
(مَ) [ ع. ] (ص.) درنگ کننده.
(مَ) [ ع. ] (ص.) جای گزین، جای گیر.
(مُ کَ لْ لا) [ ع. ] (ص.) گرفته شده از واژه فارسی «کلاه»، کسی که کلاه بر سر میگذارد.
(مُ کَ لَّ) [ ع. ] ۱- (اِمف.) آهکی شده. ۲- (ص.) آهک دار، آهکی.
