صفت

(بُ)
۱- ریشه فعل «بریدن»
۲- عمل جدا کردن ورق‌های بازی.
۳- (ص فا.) در ترکیب به معنی «برنده» آید: چوب بر، آهن بر. ؛~خوردن جابه جا و در هم آمیخته شدن کارها یا ورق‌های بازی.

(~. نَ) (ص مر.)
۱- بدشکل، زشت.
۲- بسیار نازک و تُنُک.
۳- نشان دهنده تمام بدن.

(بِ دِ) (ص فا.)
۱- دارای بدهی.
۲- مدیون.

(~. مَ ظَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) آنچه در نظر خوش نیاید.

(~. مِ) (ص مر.)۱ – نامهربان.
۲- بد – اندیش.

(بَ)(ص مر.) دارای شهرت بد، معروف به بدی.

(بِ نِ) (ص. ق.)
۱- فاقد، بی بهره.
۲- بی (نشانه فقدان یا نبودن).