صفت

بداهه پرداز

(~. پَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که بدون مقدمه اثری هنری اعم از شعر، موسیقی، نقاشی و همانند آن خلق می‌کند.

    بداخلاق

    (~. اَ) [ فا – ع. ] (ص.) تندخو، خشمگین. مق. خوش اخلاق.

      بخیده

      (بَ دِ)(ص مف.) پنبه زده شده ؛ حلاجی شده.

        بخس

        (بَ) [ ع. ] (ص.)
        ۱- زراعت دیم.
        ۲- ارزان، ناچیز.

          بخسیده

          (بَ دِ)(ص مف.)۱ – گداخته.
          ۲- پژمرده.
          ۳- رنجیده.

            پیمایش به بالا