صفت

(اُ بُ هَّ) [ ع – فا. ] (ص مر.) باشکوه، باجلال.

(اَ دَ) (ص مر.) دارای ادب، مؤدب. مق بی ادب.

(~.) (ص مر.)
۱- کسی که آیینه را در پیش عروس یا هر کس دیگر نگه دارد تا خود را در آن ببیند.
۲- سلمانی، آرایشگر.

(یِ) [ ع. ] (ص فا.) مأیوس، ناامید.

(یِ س ِ) [ ع. آئسه ] (ص فا.) زنی که حیض نبیند.

(وَ) (ص فا.) آویخته، معلق، آونگ.

(وَ) (ص فا.) معلق، آویخته.

(ص فا.)
۱- معلق، آویخته.
۲- در حال جنگ و گریز.

(تِ) (ص مف.)
۱- آویزان شده، معلق.
۲- چنگ زده، تمسک جُسته.
۳- مورد سؤال قرار گرفته.