صفت

(~. چَ) (ص مر.) کسی که در رفاه و نعمت باشد، بسیاری مال.

(~. خُ) (ص مر.) کم روزی، بی بضاعت.

(خَ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ آخر؛ دیگران.

(خَ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ آخر؛ بازپسینان، پسینیان.

(ص. اِ.)
۱- ملا، معلم مکتب خانه.
۲- پیشوای مذهبی.

(~.) [ تر. ] (ص مر.)داروغه اصطبل، ناظر طویله، میرآخور.

(تِ)(ص مف.)
۱- برآورده، کشیده، بیرون کشیده.۲ – برافراشته، بالا برده.
۳- کشیده، مقابلِ منحنی.
۴- گشوده، باز کرده.