صفت مرکب اولیاءالله (~. اُ لْ لا) [ ع. ] (ص مر.) ۱- دوستان خدا، مومنان. ۲- در تصوف، آنان که از جانب خدا مؤید به حالات و مکاشفاتی شدهاند که دیگر خلایق را بدانها دسترسی نیست. مقام اولیاء بعد از انبیاء است.
