صفت

(نَ کِ دِ) (ص مر.)۱ – بد و زشت.
۲- نامفهوم.

(دِ) (ص مف.)
۱- آب پاشیده، مشروب.
۲- تیز، تیز کرده (صفت برای شمشیر یا خنجر).

(دَ) (ص مر.) دهن لق، کسی که راز نگه دار نیست.

(بِ تِ) (ص مر.) بی آبرو، آبرو رفته.

(بَ) (ص. اِمر.)
۱- سَّد.
۲- کسی که ماست و پنیر و مانند آن را درست می‌کند.
۳- کسی که تَرَک ظروف شکسته را می‌گرفت.

(بْ. اَ) (ص مر. اِمر.) خوش قد و قامت.

[ په. ] (ص. ضم.)
۱- ضمیر اشاره برای نزدیک. مق. آن.
۲- مورد اشاره یا گفتگو: این کار درست نیست.