صفت

(اَ وّ) [ ع. ] (ص.) توبه کار، توبه دار.

(اَ خِ) [ ع. ] (ص.) جِ آخر؛ پایان‌ها. مق اوایل.

( اَ ) [ ع. ]
۱- (اِ.) خانواده.
۲- مردمی که در یک جا ساکن باشند.
۳- (ص.) شایسته، سزاوار.
۴- نجیب، اصیل.
۵- آن که در جایی زاده شده.
۶- خواستار، وابسته یا معتاد به چیزی.
۷- آن که دارنده خصوصیتی است. ج. اهالی.

( اَ ) [ ع. ] (ص.) همدم، همنشین.

(اَ) [ ع. ] (ص.)
۱- خوش آیند.۲ – شگفت – آور.

(اَ گُ. رَ) (ص.) مورد اعتراض قرار گرفته شده، سزاوار ایراد و اعتراض.

(اَ گِ) (ص.) ضعیف و نحیف، بیمار.