(اَ دَ) [ ع. ] (ص تف.) سزاوارتر، شایسته تر.
(اَ جَ لّ) [ ع. ] (ص تف.) جلیل تر، بزرگوارتر.
(اَ دَ) [ ع. ] (ص.) کسی که بینی وی رابریده باشند.
(~. دِ یا دَ) [ تر – فا. ] (ص مر.) نجیب، شریف.
( اَ) [ ع. ] (ص.) محکم، استوار.
( اَ) [ ع. ] (ص.) گناهکار، بزه کار.
(اَ مِ) [ ع. ] (ص.) فرومایگان، اوباش.
(اَ نِ) [ ع. ] (ص.) جِ اجنبی ؛ بیگانگان.
( اَ) [ ع. ] (ص.) جِ ثَبَت ؛ معتمدان.
(اَ رَ) [ ع. ] (ص.) کسی که دندان پیشین وی افتاده باشد.
