صفت

(ل) [ فا – ع. ] (ص.) آن چه که خالص نباشد، مغشوش. مق خالص.

(خِ) [ ع. ]
۱- (اِ.) کفتگی بغل شتر.
۲- گر شتر، جرب شتر.
۳- دردی که صاحبش پندارد که سوزن می‌خلانند.
۴- (ص.) کسی که سیخ بر سرین یا پهلوی ستور زند تا آن را براند.

(خَ لَ) [ ع – فا. ] (ص.) ناصالح، بدرفتار.

(خا تِ) (ص.) برخلاف اراده و خواست شخصی.

(خُ) (ص.)
۱- آزرده، رنجیده.
۲- ناپسند، زشت.
۳- بیمار، مریض.

(ص.)
۱- بی ارزش، بی بها.
۲- ناکس، فرومایه.

(حَ) [ فا – ع. ]
۱- (اِ.) دروغ، کذب. ؛به ~ برخلاف حق و عدالت.
۲- بیداد.
۳- (ص.) باطل.
۴- ظالم.
۵- نامشروع، ناروا.