صفت

(ش) (ص مر. اِمر.) کسی که بر شکارچیان پادشاه و امیر ریاست دارد، مهتر صیادان.

(ص فا.) میرنده، فانی.

(پَ) (ص مر. اِمر.) امیر و فرمانده واحدی در حدود پنج هزارتن و او بالاتر از مین باشی بود.

(~. رُ) (ص فا.) معتدل، کسی که نه افراط می‌کند نه تفریط.