صفت

(ش) (ص مر. اِمر.) کسی که بر شکارچیان پادشاه و امیر ریاست دارد، مهتر صیادان.

(پَ) (ص مر. اِمر.) امیر و فرمانده واحدی در حدود پنج هزارتن و او بالاتر از مین باشی بود.

(ص فا.) میرنده، فانی.

(~. رُ) (ص فا.) معتدل، کسی که نه افراط می‌کند نه تفریط.

(بَ تِ) (ص مف.) آماده، مهیا.

(مُ ءَ لِّ) [ ع. ] (ص فا.)
۱- گردآورنده، فراهم آورنده.
۲- نویسنده کتاب.