صفت

مهرا

(مُ هَ رّ) [ ع. مهرأ ] (ص.)
۱- نیک پخته شده، گوشت نرم پخته که از استخوان جدا شده باشد.
۲- مضمحل گشته.

    مهتوک

    (مَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- پرده دریده.
    ۲- مرده، فوت شده، درگذشته.

      مهجع

      (مِ جَ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- غافل.
      ۲- احمق، گول.

        مهجع

        (مُ جِ) [ ع. ] (ص.) آن که گرسنگی را تسکین دهد.

          منیف

          (مُ) [ ع. ] (ص.) بلند، مرتفع، برآمده.

            مه

            (مِ) [ په. ] (ص.) بزرگ، سرور. ج. مهان. مق که.

              پیمایش به بالا