صفت

(مُ تَ) [ ع. منتهی ‘ ]
۱- (اِمف.) به پایان رسیده.
۲- (اِ.) پایان، انجام.
۳- (ص.) آخر، آخرین. ؛~ الیه پایان، انتها.

(مَ بَ) (ص.)
۱- تنبل، بیکار.
۲- بی – اعتقاد، بداعتقاد.

(مَ نّ) [ ع. ] (ص.) بسیار نعمت دهنده.

(مُ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) طرد کننده، نیست کننده.
۲- (ص.) مخالف، ضد.

(مُ قِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) شکننده، نقض کننده.
۲- مخالف.
۳- (ص.) ضد، نقیض.

(مُ ظِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) مجادله کننده، مباحثه کننده.
۲- (ص.) همانند، شبیه.

(مَ نّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار منع کننده، بازدارنده.
۲- بخیل، ممسک.

(مِ مْ) [ ع. ] (ص.) سخت بیمار.

(مَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) مسح شده، دست مالیده.
۲- (ص.) بسیار دروغگو.

(مَ) [ ع. ] (ص.) مرد دیوانه.