صفت

ممتهن

(مُ تَ هَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) خوار کرده.
۲- (ص.) پست، ناچیز.

    ملیح

    (مَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- نمکین، نمک دار.
    ۲- دارای

      ملیم

      (مَ) [ ع. ] (ص.) ملامت شده، نکوهیده.

        ملیم

        (مُ) [ ع. ] (ص.) سزاوار نکوهش، درخور ملامت.

          ملی

          (مَ لِ یّ) [ ع. ] (ص.) توانگر، توانا.

            پیمایش به بالا