صفت

مفلاک

(مِ) [ ع. ] (ص.) تهیدست، بی چیز، مفلوک.

    مفلس

    (مُ لِ) [ ع. ] (ص.) درویش، تنگدست.

      مفروض

      (مَ) [ ع. ]
      ۱- (اِمف.) واجب کرده شده.
      ۲- (ص.) فرض شده.

        مفترض

        (مُ تَ رَ) [ ع. ]
        ۱- (اِمف.) فرض کرده شده، واجب گردیده، فریضه کرده شده.
        ۲- (ص.) واجب، لازم.

          مفترق

          (مُ تَ رِ) [ ع. ]
          ۱- (اِفا.) جدا شونده.
          ۲- (ص.) جدا، پراکنده.

            مفتقر

            (مُ تَ ق) [ ع. ]
            ۱- (اِفا.) نیاز دارنده.
            ۲- (ص.) نیازمند، محتاج، مستمند؛ ج. مفتقرین.

              مفت خوار

              (مُ خا) (ص فا.) کسی که بی رنج و زحمت چیزی به دست می‌آورد.

                پیمایش به بالا