صفت

مغفل

(مُ غَ فِّ) [ ع. ] (ص.) نادان، کندذهن.

    مغرم

    (مُ رَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- مرد گرفتار وام، مدیون.
    ۲- مرد اسیر محبت.

      مغربل

      (مُ غَ بِ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- فرومایه، ناکس.
      ۲- سوراخ سوراخ.

        مغبوط

        (مَ) [ ع. ]
        ۱- (اِمف.) کسی که بر او غبطه برند.
        ۲- (ص.) خوشبخت، نیکبخت.
        ۳- زیبا، خوش.

          معیب

          (مَ) [ ع. ] (ص.) دارای عیب، عیب ناک، معیوب.

            معین

            (مُ عَ یَّ) [ ع. ]
            ۱- (اِمف.) مشخص گردیده، تعیین شده.
            ۲- (ص.) معلوم، مقرر.

              معنی دار

              (~.) (ص فا.)
              ۱- دارای معنی، دارنده مفهوم.
              ۲- حاکی از مفهومی خاص (استهزاء، توهین، فهم مطلب و غیره).

                پیمایش به بالا