(~. پُ) (ص.) کسی که پشتش قوز و برآمدگی دارد.
(خَ) (ص.) صدای آزاردهنده.
(گُ. نِ) (ص.)دارای محل سکونت در یک گود. کنایه از: آدمهای مفلس و بی خانه.
(گُ) (ص.) شاهد، دلیل، برهان.
(~.) ۱- (اِ.) آسانی، سهولت. ۲- (ص.) آسان، سهل.
(گُ گُ) (ص.) کسی که زبانش هنگام حرف زدن میگیرد.
(گِ نُ) [ فر ازیو. ] (ص.) = گنوسی: پیرو فرقه گنوسی.
(~.) (ص.) دلیر، پهلوان.
(گُ) [ په. ] (ص.) لال، بی زبان.
(~.) (ص.) نیکو، خوب، زیبا.
