صفت

(گُ دَ یا دِ) (اِ.)
۱- گلوله‌ای که از خمیر به جهت یک عدد نان درست کنند؛ چانه خمیر.
۲- (ص.) مدور، گرد.
۳- کوفته بزرگی که از گوشت سازند و در شله پلو و آتش اندازند.
۴- گرهی که از بدن برآید و درد نکند؛ ثؤلول، آژخ.
۵- تخته کفشگران.

(گَ دِ) (ص.) دارای بود یا مزه بد (بر اثر تخمیر شدن)، دارای گندیدگی.

(گَ) (ص.) خمیده، کج، کوژ (مادرزاد و غیره).

(گُ) [ په. ] (ص.) لال، بی زبان.

(~.) (ص.) نیکو، خوب، زیبا.

(گَ وَ) [ په. ] (ص.) خزانه دار.

(گُ دُ لَ یا لِ)
۱- (ص.) گِرد، مانند گلوله.
۲- ریسمان گلوله شده.

(~.) (ص.) کنایه از شخص بینوا، کم درآمد یا بی نصیب از نعمت‌های مادی.

(~.) (ص.) خطاکار، مجرم.

(گُ) (ص.) ناپدید، سرگشته، آواره.