صفت

(کَ هَ) (ص.) اسبی که رنگش سرخ مایل به سیاهی باشد.

(کَ سَ لِ) (ص.) نادان، احمق.

(کَ) [ ع. ] (ص.)۱ – ناسپاس، حق ناشناس.
۲- بخیل.

(کَ نِ یا کَ نَ) (ص.) بخیل، خسیس.

(کُ یا کِ) (ص.)
۱- ستبر و قوی هیکل.
۲- پسر امرد درشت و قوی جثه.

(کُ گُ)
۱- (اِ.) قسمی گدا که شاخی و شانه گوسفندی به دست گیرد و بر در خانه‌ها و دکان‌های مردم آید و آن شاخ را بر آن شانه مالد تا از آن صدای غرغری پدید آید و بدین وسیله چیزی طلبد. اگر احیاناً در دادن پول اهمال کنند وی کاردی بر اعضای خویش زند و خود را مجروح سازد و یا کارد را به دست فرزند خود دهد تا وی این کار را بکند؛ شاخ شانه کش.
۲- (ص.) مجازاً: بی حیا، شطاح.

(~.) [ فر. ] (ص.) کسی که به سنن و آداب گذشته پابند است و از بدعت‌ها احتراز دارد؛ محافظه کار.

(کِ نِ) (ص.) نک کِنِس.

(کَ لِ) (ص.)
۱- فاحشه، روسپی.
۲- بخیل، ممسک.

(کُ. وَ) (ص.)
۱- حکیم، دانا.
۲- پهلوان.