صفت

(کَ) (ص.) کمترین.

(کَ نِ) (ص.)
۱- کمترین.
۲- فرومایه، حقیر.

(کُ مَ) [ تر. ]
۱- (اِ.) مدد، یاری، کومک نیز به همین معنی است.
۲- (ص.) آن که همکاری می‌کند.
۳- دستیار، همراه.

(کُ مُ) [ فر. ] (ص.) عمومی، مشترک، جامعه‌ای که همه افراد آن در همه دارایی‌ها شریکند.

(کَ یّ) [ ع. ] (ص.) مرد با سلاح، دلاور مسلح ؛ ج. کماه (کمات).

(کُ نِ) [ فر. ] (ص.) دلال، حق العمل کار.

(کُ) [ فر. ] (ص.) مضحک، خنده آور.

(کَ) (ص.) پیر، سالخورده.

(کُ مِ دِ یَ) [ فر. ] (ص.) هنرپیشه‌ای که بیشتر نقش‌های کمدی بازی می‌کند.

(~. بَ تِ) (ص.) مهیا، آماده.