شنه
(شَ نَ یا نِ) (اِ.) لعنت، نفرین.
(~.) (اِ.)
۱- آواز و صدای چیزی (مانند صریر قلم و آواز نفیر و نای و سورنای).
۲- آواز جانوران (اهلی و وحشی).
(~.) (اِ.) آلتی است که برزیگران برای باد دادن غله کوفته شده به کار برند تا غله از کاه جدا گردد؛ چارشاخ.
(شَ بَ لَ یا لِ) (اِ.) گیاهی است علفی و یکساله از تیره سبزی آساها. برگهایش متناوب و مرکب از سه برگچهاست. گلهایش منفرد و به رنگ زرد روشن یا بنفش و یا مایل به رنگ سفید است. میوه این گیاه به نام خمیده و به طول ۳ تا ۱۰ سانتیمتر است. بویش قوی و طعمش تلخ و معطر است.