اسم

شله

(شُ لِّ) (اِ.) آش برنج، شوربا.

    شله

    (شُ لَ یا لِ) (اِ.)
    ۱- جای خاکروبه و زباله.
    ۲- فرج (زن)، شرم زن.
    ۳- لته‌ای که زنان در ایام حیض در شرم خود نهند.

      شله بریان

      (~. بِ) (اِمر.) نوعی غذا. طرز تهیه آن چنین است: گوشت را با نخود خیس کرده و پوست گرفته مانند آبگوشت بار کنند. پس از طبخ استخوان‌های آن را کشیده، مقداری مساوی گوشت و برنج علاوه کرده مانند دمپخت می‌پزند. آب آن که تمام شد، پیاز داغ روی آن داده زیره می‌پاشند.

        شله زرد

        (~. زَ) (اِمر.) نوعی غذای ایرانی به صورت شله‌ای که با برنج، شکر، گلاب و زعفران تهیه می‌شود و آن را با خلال پسته و بادام و دارچین تزیین می‌کنند.

          شلوار

          (شَ) (اِ.)نوعی لباس که معمولاً مردان پوشند و از کمر تا مچ پا را می‌پوشاند، تنبان.

            شلیته

            (شَ تِ) (اِ.) = شلیطه: نوعی دامن کوتاه و گشاده و پرچین که در قدیم زنان روی شلوار می‌پوشیدند.

              شلیک

              (ش لُ) (اِ.) = شلک: صدای خالی شدن توپ یا تفنگ، رها کردن گلوله.

                شلیل

                (شَ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- جامه‌ای است که در زیر زره پوشند.
                ۲- زره کوچک که در زیر زره بزرگ پوشیده می‌شود.

                  شلیل

                  (شَ) (اِ.) = شلیر: درختی است از تیره گل سرخیان، میوه آن لطیف و شیرین و شبیه زردآلو و یکی از گونه‌های هلوست. شکیر، شفترنگ، شفرنگ، مالانک، تالانک، تالانه، نگینان و رنگینا نیز گفته شده.

                    شلینگ

                    (ش) [ انگ. ] (اِ.) پول انگلیسی معادل ۱۲۰ لیره استرلینگ.

                      Scroll to Top