اسم مصدر ابا (اِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) سرباز زدن، سر – پیچیدن. ۲- خودداری کردن. ۳- (اِمص.) سرکشی، نافرمانی. ۴- نخوت، تکبر.
اسم مصدر اباره (اِ یا اَ رِ) [ ع. اباره ] ۱- (مص م.) مایه خرمابن نر را به خرمابن ماده رساند ن. ۲- هلاک کردن. ۳- (اِمص.) اصلاح کشت و زرع.