اسم

شرع

(شَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- دین.
۲- روش آیین.

    شرعت

    (ش عَ) [ ع. شرعه ] (اِ.)
    ۱- شریعت، سنت.
    ۲- مثل.
    ۳- راهی که به سوی آب رود.
    ۴- عادت.

      شرف

      (شَ رَ) [ ع. ] (اِمص.)
      ۱- ارجمندی، بزرگواری.
      ۲- بلندی نسب.
      ۳- آبرو، عرض.
      ۴- قوت کوکب در برج و درجه‌ای از فلک.

        شرفه

        (شَ فِ) (اِ.)
        ۱- صدای پا.
        ۲- مطلق آواز.

          شرفه

          (شُ فَ) [ ع. شرفه ] (اِ.) کنگره دیوار، کنگره قصر. ج. شُرُفات.

            شرفیابی

            (~.) [ ع – فا. ] (حامص.)
            ۱- نیل به شرف و افتخار.
            ۲- به خدمت بزرگی رسیدن. شرق (شَ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) برآمدن آفتاب.
            ۲- (اِ.) جای برآمدن آفتاب.
            ۳- یکی از جهات چهارگانه، مقابل غرب.
            ۴- روشنی آفتاب.
            ۵- سپیدی.
            ۶- خاور.

              شرک

              (شَ رَ) [ ع. ] (اِ.) دام (صید)؛ ج. شُرُک و اشراک.

                پیمایش به بالا