اسم

شرفه

(شَ فِ) (اِ.)
۱- صدای پا.
۲- مطلق آواز.

    شرب

    (شَ) (اِ.) پارچه‌ای از کتان بسیار نازک و گرانبها که در قدیم از آن پیراهن و دستار می‌کردند و کشور مصر به ساختن آن مشهور بود.

      شربت

      (شَ بَ) [ ع. شربه ] (اِ.) در فارسی:
      ۱- نوشیدنی.
      ۲- آب آمیخته با شکر یا عصاره میوه.

        شربتی

        (~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
        ۱- پیاله، جام.
        ۲- ریسمانی بسیار باریک و نازک.

          شرحه

          (شَ حَ یا حِ) [ ع. شرحه ] (اِ.) پاره گوشت.

            شرخ

            (شَ رْ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- ریشه، اصل.
            ۲- اول جوانی.
            ۳- کناره برآمده چیزی.

              شرخر

              (شَ. خَ) (اِمر.) کسی که ملک و مال مورد اختلاف یا چک و سفته برگشتی را از صاحبانشان به بهای ارزان می‌خرد.

                شرذمه

                (ش ذِ مِ یا مَ) [ ع. شرذمه ] (اِ.)۱ – گروه اندک از مردم.
                ۲- مقدار کم از چیزی.
                ۳- قطعه، پاره.

                  شراست

                  (شَ سَ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) بد – خویی کردن.
                  ۲- (اِمص.) بدخویی، بدخلقی.
                  ۳- نزاع، خلاف.

                    پیمایش به بالا