اسم

شجری

(شَ جَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به شجر؛ درختی، به شکل درخت.
۲- (اِ.) نوعی خط با حساب ابجد که آن را خط «سروی» هم نامند زیرا حروف آن به شکل درخت یا درخت سرو درمی آید و شباهت به خط میخی دارد و بسته به توافق طرفین خطوط مایل راست و چپ را شاخص کلمه یا حرف قرار می‌دهند.

    شجن

    (شَ جَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- اندوه.
    ۲- شاخه.

      شجه

      (شَ جَّ) [ ع. شجه ] (اِ.) جراحت سر؛ ج. شجاج.

        شجون

        (شُ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) محزون شدن.
        ۲- (اِمص.) حزن، اندوهگینی.

          شحمه

          (شَ مَ یا مِ) [ ع. شحمه ] (اِ.) قطعه‌ای پیه.

            شحنه

            (ش نَ یا نِ) [ تر – مغ. ] (اِ.)
            ۱- داروغه.
            ۲- حاکم نظامی.

              شتالنگ

              (ش لَ) (اِ.)
              ۱- استخوان پاشنه پا، کعب.
              ۲- بجول که با آن قمار کنند.

                شتر

                (شَ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- برگشتگی پلک چشم.
                ۲- فروهشتگی پلک پایین.
                ۳- انقطاع، بریدگی، انشقاق (لب زیرین و غیره).
                ۴- عیب، نقص.

                  پیمایش به بالا